อาสาสมัครท้องถิ่นรักษ์โลก (อถล.)
Username:
Password:
เว็บไซต์ที่น่าสนใจ
**กรมอาเซียน**
**ไทย-AEC**

อุทิศบุญ...ที่ได้ผล

หมวด ธรรมะ โดย อบต.ม่วงสามสิบ

"คู่มือ อุทิศบุญที่ได้ผล"
โดย พระอาจารย์เกษม อาจิณณสิโล

ท่านเป็นลูกศิษย์หลวงปู่หล้า วัดภูจ้อก้อ จ.มุกดาหาร
ท่านเป็นพระที่ไม่สนใจลาภ ยศชื่อเสียง ผู้คนต่างดั้นด้นข้ามเขาไปกราบท่าน เพื่อช่วยแก้ปัญหาเคราะห์กรรมต่างได้ผลอย่างคาดไม่ถึง ท่านมีซีดีแจกนำไปฟังแล้วบอกว่า “ฟังแล้วให้นำไปปฎิบัติ แล้วแจกจ่ายกันฟังต่อ ฟังเข้าใจแล้วไม่จำเป็นต้องถ่อไปหาท่านที่วัด เพราะวันท่านก็เหนื่อยพอแล้ว การจะทำบุญจะทำที่ไหนก็ได้ เช่น ทำบุญกับพ่อแม่เป็นพระอรหันต์อยู่ในบ้าน แล้วอุทิศบุญให้เทวดา และเหล่าสรรพสัตว์ในโลกทิพย์ก็ได้ผลเท่ากับถวายทานให้พระอรหันต์ วัดของท่านมีพอกินพอใช้แล้วไม่ขาดแคลนอะไร จึงไม่จำเป็นต้องหลั่งไหลมาทำบุญกับท่านก็ได้”

วิชาจ่ายบุญนี้ พระอาจารย์กล่าวว่าเคยใช้กันมากมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล แต่เพิ่งสาบสูญไปเมื่อ 300-400 ปีมานี่เอง ถ้าค้นคว้าในพระไตรปิฎกก็พบมากแห่งที่เกี่ยวข้องกับการทำบุญและเทวดาผู้รับบุญ

แต่ปัญหาใหญ่อยู่ที่ว่า คนทำบุญกันไม่เป็น ดึงบุญที่เคยทำมาใช้ก็ทำไม่เป็น เป็นแต่ตะบันก้มหน้าก้มตาชดใช้กรรมอย่างจนตรอกอยู่ท่าเดียว



ที่มาของการเปิดเผยเคล็ดการแผ่บุญแก้กรรม

การได้ดีตกยาก เจ็บไข้ได้ป่วย ของมนุษย์และสัตว์ส่วนหนึ่งเกิดจากผลกรรมในอดีตชาติและปัจจุบันชาติ อีกส่วนหนึ่งได้รับเหตุปัจจัยกระทบจากสิ่งรอบข้าง อีกส่วนหนึ่งเกิดจากการกระทำของวิญญาณลี้ลับที่เรามองไม่เห็น เช่น เทวดาช่วยเหลือ เทวดาให้โทษ เจ้ากรรมนายเวรที่เคียดแค้นชิงชังให้โทษ

ในคนทุกคน สัตว์ทุกตัว จะมีเทวดารักษาอย่างน้อย 2 องค์

เทวดาประจำตัวนี่แหละที่มีอิทธิพลต่อเราอย่างคาดไม่ถึง
บ้างก็ชอบช่วยเหลือให้เราประสบความสำเร็จ หรือช่วยปกป้องคุ้มครองให้เรารอดพ้นจากภัยอันตรายที่น่าหวาดเสียวมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งบางทีเราก็ยกให้เป็นคุณงามความดีของวัตถุมงคลที่แขวนคอเสียก็มี เด็กน้อยบางคนไม่มีวัตถุมงคลแขวนคอเลย แต่ตกบ้านตกเรือนด้วยความซุกซน แต่ไม่ได้รับอันตรายเพราะเหมือนมีใครมาอุ้มไว้ก่อนตกถึงพื้น บุคคลบางคนไม่มีวัตถุมงคลติดตัวเลย แต่สามารถหลุดพ้นจากอุบัติเหตุและการดักทำร้ายของศัตรูมาได้อย่างปาฏิหาริย์ นั่นคือการปกปักรักษาจากเทวดาประจำตัวเขา และ/หรือ ญาติในโลกทิพย์ของเขา

ในเรื่องกฎแห่งกรรม เราชาวพุทธคงไม่มีใครปฏิเสธ เมื่อตนเองกำลังเดือดร้อนกำลังเครียดหรือกำลังทุกข์ทรมานในเรื่องใดที่จำยอมทนอย่างไม่มีทางเลือก หลายท่านมักจะจงคิดแต่เพียงว่า จะขอรับชะตากรรมนั้น หวังชดใช้มันหมดเวรหมดกรรมจบกันไป การคิดเช่นนี้ดูจะเข้าท่าตามหลักการยอมรับในกฎของกรรม แต่ออกจะหยาบและปิดโอกาสเปิดช่องทางของตนเองอย่างสิ้นเชิง นี่เองท่านพระอาจารย์กล่าวว่า พวกเราไม่รู้ว่ามันมีทางออก มีทางเลือกแสนจะง่าย ทั้งที่เรามีทางเลือกมีวิธีที่จะชำระล้างหนี้แค้นหนี้กรรมให้แก่เจ้ากรรมนายเวรเขาโดยที่เราก็ไม่ได้เบี้ยวหนี้ โดยที่เราไม่ต้องทุกข์ทรมาน ไม่ต้องกลุ้ม ไม่ต้องเครียด ขณะเดียวกันเจ้ากรรมนายเวรเขาก็พอใจกับประโยชน์สุขอย่างเต็มที่ ความเคียดแค้นพยาบาทอะไรต่างที่มีต่อเราก็จางมลายหายสิ้นไป เขาก็เป็นสุขเราก็เป็นสุข

แต่นี่...เรากลับปล่อยให้เขาเลือกที่จะเล่นงานเราฝ่ายเดียว ต่างฝ่ายต่างก็เป็นทุกข์ด้วยกันทั้งคู่ เขาก็ทุกข์กรุ่นอยู่กับความพยาบาทอาฆาต เราก็ทุกข์ด้วยเวทนาเพราะเขาคอยจ้องแต่จะมาเล่นงานอย่างไม่เลิกรา อย่ากระนั้นเลย เรามายอมรับกฎของกรรมแต่โดยดี ในแบบฉบับที่เราเลือกได้ด้วย “บุญ”กันดีกว่า

คนเราล้วนเคยสั่งสมบุญให้ทานกันมาแล้วทั้งนั้น ทั้งชาติก่อนและในชาตินี้ แต่ด้วยความไม่รู้จักชำระหนี้แค้นให้เจ้ากรรมนายเวรดั่งว่า
ทำบุญไปก็คิดแต่จะรอตายซะก่อนแล้วจึงค่อยรับบุญในสรวงสวรรค์ แล้วพากันบ่นว่า บุญอะไรทำมาหมดแล้ว ชีวิตไม่เห็นจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงดีขึ้นมาสักที ก็จะดีได้อย่างไร ในเมื่อสักแต่ว่าทำบุญแต่ทำไม่เป็น มัวแต่รออุทิศให้กรวดน้ำเจ้ากรรมนายเวรเขาก็เลยไม่ได้รับ

ไม่เคยให้บุญแก่เทวดาที่รักษาตัวเอง ไม่เคยให้เจ้ากรรมนายเวรที่ตามจองเวรกันอยู่ ไม่เคยให้เทวดาและญาติทิพย์ที่อาศัยอยู่ในเขตบ้านเขตเรือน ไม่เคยให้แก่เทวดาที่ช่วยดูแลรักษากิจการงานห้างร้าน แถมบางทีการแผ่อุทิศบุญก็ให้ไม่เฉพาะเจาะจงเข้าไปอีก หรือดันไปให้ตอนที่แสงบุญหมดไปแล้ว
เทวดาเหล่านั้นบางองค์อาจ มีบุญน้อย มีฤทธิ์น้อย จึงไม่สามารถช่วยเหลืออะไรเราได้มาก แต่ถ้าเขาได้รับบุญจากเราบ่อยเขาจะกลายเป็นเทวดาที่มีฤทธิ์มีอำนาจ สามารถช่วยเหลือให้เราประสบความสำเร็จได้ดังใจหมาย






วิธีการทำบุญให้เกิดสัมฤทธิผล

พระพุทธเจ้าทรงแสดงการเกิดของบุญไว้ 3 ประการย่อ ๆ คือ
1 บุญเกิดจากการให้ทาน
2 บุญเกิดจากการรักษาศีล
3 บุญเกิดจากการภาวนาอบรมจิตใจ

การสร้างความดีทุกประการนั้นล้วนเป็นแหล่งของการเกิดผลบุญกุศลทั้งสิ้น แล้วก่อให้เกิดอานิสงค์ที่สร้างความสำเร็จในชีวิตได้ทุกเรื่อง



บุญเกิดจากการให้ทาน

เมื่อถวายของแด่พระสงฆ์ หรือให้สิ่งของแก่ใคร ไม่ว่าจะ ให้ พ่อแม่ พี่น้อง ญาติมิตร แม้เอาข้าวให้หมากิน เอาอาหารโยนให้ปลากิน เอาเศษอาหารโปรยให้มดกิน

ขณะนั้นจะเกิดกระแสบุญ เป็นแสงเรืองรองแผ่ออกจากตัวผู้ให้ทันที และเพียงไม่กี่วินาทีแสงนี้จะพุ่งหายขึ้นไปเบื้องบน แล้วสะสมเป็นกองบุญของผู้ ให้อยู่บนเทวโลก

ดังนั้น***ขณะของหลุดจากมือเมื่อใส่บาตร หรือให้ของแก่ใครก็ตาม เราต้องอธิฐานจิตแผ่บุญทันที***

อย่ามัวไปรอแผ่บุญตอนสวด“ ยถาสัพพี...” เพราะกระแสบุญได้เลือนรางจางหายไปอยู่ในสวรรค์หมดแล้ว

ต้องคิดแผ่บุญทันทีทันใดว่า บุญนี้จงเป็นของเทวดาผู้รักษาตัวข้า หรือ บุญนี้จงเป็นของเจ้ากรรมนายเวรของข้า หรือบุญนี้จงเป็นของเทวดา ภูต – ผี - ปีศาจ - เปรตครุฑ - นาค - ยักษ์ ที่สถิตย์อยู่ในสถานที่เรือกสวนไร่นา หรือเคหะสถานบ้านเรือนของข้า หรือบุญนี้จงเป็นของเทวดาผู้รักษาบุตรของข้า จงเป็นของเทวดาผู้รักษาบิดามารดาของข้า เป็นต้น ขึ้นอยู่กับเราว่าต้องการแก้ไขปัญหากลัดกลุ้มในเรื่องไหน


บุญเกิดจากการภาวนา

ให้อธิฐานก่อนเช่นว่า
“ขอบุญที่เกิดจากการภาวนาต่อไปนี้ถึงแก่เจ้ากรรมนายเวรที่ทำให้ข้าพเจ้าเจ็บป่วย(เป็นอะไร) หรือเราจะให้ใครก็อธิษฐานเอาเอง แล้วก็เริ่มภาวนาได้เลย

หลังเลิกภาวนาก็ให้อุทิศบุญนี้อีกครั้งหนึ่ง
บุญที่เกิดจากการภานานี่จะมีพลานุภาพแรงยิ่งกว่าบุญจากการให้ทานมาก


บุญที่ภาวนานี้กำลังแรง พวกภูตผีชั้นต่ำมักรับไม่ค่อยได้จึงต้องเปิดจ่ายไว้ก่อนทำ เขาจะได้รับตามความสามารถของตนเอง ถ้าภาวนาเสร็จแล้วจึงให้ก็เปรียบเหมือนเราเปิดน้ำจากท่อดับเพลิงแล้วให้เขา เอาภาชนะมาตวง เขาจะรับไม่ได้เนื่องจากฐานจิตของเขาไม่แข็งแรงพอ ถ้าเราอธิษฐานเปิดไว้ก่อนก็เหมือนกับเปิดก๊อกน้ำออกค่อยใครมีภาชนะน้อยก็เอามาตวงได้ แต่สำหรับเทวดาบุญหนักศักดิ์ใหญ่ท่านสามารถรับบุญใหญ่หลังภาวนาได้ เปรียบเหมือนท่านมีโอ่งมีถังขนาดใหญ่สำหรับรองรับน้ำที่พุ่งจากท่อดับเพลิง นั่นเอง


บุญอันเกิดจากการรักษาศีล

การทำบุญด้วยการตั้งใจรักษาศีล ก็ย่อมเกิดบุญกุศลขึ้นเช่นกัน ทุกครั้งที่ระลึกถึงศีลรักษาไม่ด่างพร้อยก็อธิฐานส่งบุญได้ว่า “บุญที่ข้าพเจ้าได้รักษาศีลนี้จงถึงแก่....”
หรือในการทำความดีทุกอย่าง เช่น แม้แต่การพูดให้เขาได้สติคิดดี การช่วยเหลือคน การได้ทำประโยชน์ส่วนรวม ย่อมก่อให้เกิดความปิติยินดี นั่นแหละคือบุญ ให้รีบส่งบุญถึงผู้ที่เราต้องการให้บุญทันที



การเบิกบุญ

การเบิกบุญเก่าที่เคยสะสมแต่อดีตชาติมาใช้
บุญที่เราทำไว้มีมากมายที่สะสมอยู่ในสรวงสวรรค์ ทั้งที่ทำไว้แต่ปางก่อนหรือทำไว้ในชาตินี้ เราสามารถเบิกบุญนั้นมาแจกจ่ายอุทิศให้แก่ผู้อยู่ในโลกวิญญาณได้ เหมือนเรามีเงินเก็บในธนาคารเราก็อาศัยบัตรเอทีเอ็มกดเงินออกมาใช้จ่าย

แต่การเบิกบุญนั้นต้องอาศัย อำนาจพระรัตนตรัยขึ้นนำก่อนเสมอ คือให้ตั้งจิตคิดอธิษฐานว่า “ด้วยอำนาจของพระพุทธเจ้า ด้วยอำนาจของพระธรรม ด้วยอำนาจของพระสงฆ์
จงบันดาลให้บุญของข้าพเจ้าที่ทำมาแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบันถึงแก่.... (จะให้ใครก็คิดนึกเอาเอง) ”



การเบิกบุญแจกจ่ายนี้สามารถให้ได้ทุกเวลาเมื่อระลึกขึ้นได้ ไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน กิน ดื่ม อยู่ก็ตาม




นานาปัญหาเคราะห์กรรมแก้ได้ด้วยบุญ

ท่านที่ทุกข์ทรมานด้วยโรคภัยไข้เจ็บต่างปัญหาสุขภาพต่าง ๆ ที่เกิดกับตัวเรานั้นสืบเนื่องจากการกระทำของเจ้ากรรมนายเวรผู้เคียดแค้นชิงชัง

พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า ผู้ฆ่าสัตว์ย่อมอายุสั้น ผู้เบียดเบียนสัตว์ย่อมมีสุขภาพไม่ดี เชื้อโรคร้ายแรงต่างที่มีอยู่ในร่างกาย ก็ล้วนแต่เป็นเจ้ากรรมนายเวรทั้งนั้น
โรคที่ร้ายแรงเรื้อรังรักษาด้วยวิธีการกินยา ฉีดยาเข้าไปฆ่าทำลายเขาหรือการใช้พลังจิต อำนาจสมาธิอย่างใด ๆเข้าไปขับไล่นอกจากจะเป็นการรักษาที่ขาดเมตตาปราณีอย่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์แล้ว ขณะเดียวกันก็ยิ่งทำให้เจ้ากรรมนายเวร ยิ่งทวีความพยาบาทเคียดแค้นผู้ป่วยมากขึ้นไปอีก หลายโรคจึงหมดหนทางเยียวยา ผู้ป่วยต้องจมอยู่กับทุกข์เวทนา จะตายก็ไม่ตาย จะหายก็ไม่หาย ทรัพย์สินก็พินาศไปกับค่ารักษา ทุกข์ทั้งคนป่วยและญาติ หลายรายจบชีวิตอย่างน่าเสียดาย ทั้งที่มีโอกาสเลือก ทั้งที่มีบุญอยู่มากมายแต่ไม่รู้จักเบิกให้แก่เขา

ดังนั้นการรักษาที่ถูกต้อง
ต้องโอนบุญเบิกบุญไปให้ เฉพาะเจาะจงแก่เจ้ากรรมนายเวรที่ทำให้เจ็บป่วยนั้น (อย่าบอกว่าให้เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายเหมือนอย่างเคยทำ) และให้แก่เทวดาผู้รักษาตัวเราในขณะเดียวกัน ควรทำวันละหลายครั้งจนเขาพอใจ จะหายป่วยเร็วขึ้น




* วิธีการให้บุญแก่เจ้ากรรม นายเวร ควรทำดังนี้เป็นตัวอย่างเช่น คนป่วยมะเร็งปอด ก็ส่งโอนบุญอย่างเฉพาะเจาะจงว่า “บุญนี้ให้แก่เจ้ากรรมนายเวรที่ก่อให้เกิดการเจ็บป่วยตรงปอด... ( มะเร็งหรือเป็นอะไร) พวกเชื้อโรคมะเร็งเมื่อได้รับบุญแล้วขอให้เจ้ามีชีวิตที่ดีขึ้น มีภพภูมิที่สูงขึ้น จงหลุดจากภาวะชีวิตชั้นต่ำเดี๋ยวนี้ เมื่อเราหายแล้วเราจะทำบุญให้แก่พวกเจ้า ส่งชีวิตของพวกเจ้าให้สูงขึ้นเรื่อยพวกเจ้าจงเลิกจองเวรจองกรรมในเราเสียที ตั้งแต่นี้เราจะตั้งตนอยู่ในศีลในธรรม เลิกการเบียดเบียนเข่นฆ่าชีวิตสัตว์อื่น ขอส่งบุญที่เกิดจากการรักษาศีลแก่เจ้าด้วย

* ท่านที่กลัดกลุ้มเรื่องบุตรหลานบริวาร ชอบสร้างความเดือดร้อนสั่งสอนไม่ฟัง แบบนี้ต้องให้เทวดาผู้รักษาตัวเขาเป็นผู้ขนาบตักเตือน วิธีที่เทวดาตักเตือนนั้นท่านจะสั่งการดลไปที่ความรู้สึกนึกคิดจิตใจของเขา ถ้าเทวดาประจำตัวของเขาเป็นมิจฉาทิฏฐิ เมื่อได้รับบุญบ่อยเทวดารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวเอง มีชีวิตที่สุขสบายขึ้น มีฤทธิ์อำนาจขึ้น เขาจะทราบได้เองว่าสิ่งที่เขาได้รับนั้นมาจากไหน เมื่อเราอุทิศบุญให้
ท่านก็อธิษฐานด้วยว่า เมื่อเทวดาได้รับบุญแล้วขอให้มีความสุขมีกินมีใช้ มีเสื้อผ้าที่อยู่อาศัย และขอให้ช่วยอบรมตักเตือนให้ลูกของข้าเป็นคนดีด้วย
ดังนี้ ไม่นานหรอก จะเกิดกรณีพิสดารขึ้นกับบุตรเกเรคนนั้นจนต้องเปลี่ยนพ

เมื่อ 2010-06-21 11:34:36
แก้ไขล่าสุด 2011-09-06 16:15:09
อ่าน 948 ครั้ง

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง





สำนักพัฒนาและส่งเสริมการบริหารงานท้องถิ่น     สหกรณ์ออมทรัพย์   กรมบัญชีกลาง สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา กฎหมายรัฐธรรมนูญ
ศาลปกครอง และสำนักงานศาลปกครอง   สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง   สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ   ราคากลางสินค้า กรมการค้าภายใน สำนักงบประมาณ
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร   โครงการพัฒนาศักยภาพของหมู่บ้าน/ชุมชน(SML) ตามแนวปรัชญาเศรษกิจพอเพียง(สพศ.)   ฐานข้อมูลหน่วยงานของรัฐ   การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน
องค์การบริหารส่วนตำบลม่วงสามสิบ อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี